دلکده

اگر از پايان گرفتن غمهايت نا اميد شدي  به خاطر بياور زيباترين صبحي که

 تا به حال تجربه کرده اي مديون صبرت در برابر سياهترين شبي هستي که

 هيچ دليلي براي تمام شدن نمي ديد

وقتي که دلت گرفت وقتي که دلتنگ شدي وقتي ديدي هيچکس نيست که باورت کنه

وقتي فهميدي کسي نيست به حرفات و درد دلات گوش بده

بروکنار پنجره

پنجره رو باز کن

يه نگاه به آسمون بنداز

فرقي نداره صبح باشه يا شب،آفتابي باشه يا ابري فقط بهش نگاه کن

ناخودآگاه احساس آرامش وجودت روتسخير ميکنه روحت به پرواز در مياد، ميري تا اون بالابالاها تو اوج ابرا

کنار مهربوني که هر چه قدر هم پيشش بموني راضي نميشي که ازش دل بکني،يه لحظه چشاتو ببند،آروم هواي تازه رو تو ريه هات وارد کن

بذار احساس کني دفعه اولته که داري اين قدر خوب نفس مي کشي

وقتي آروم شدي و فهميدي که اون قدر تنها نيستي) چون يکي هست که هميشه با توست( اگر اشکات جاري شد بي خيال بذار ببارن

اون موقع هست که به آرامش واقعي رسيدي و پشتت واسه مقابله با مشکلات محکم تر شده

و حالا با توکل بيشتر به اون بزرگ دوست داشتني مي توني بقيه مسيرت رو ادامه بدي

وقتي پنجره رو مي بندي انگاربرگشتي سر جاي اولت اما اين بار بااميد و توکل بيشتر

سعي کن نه تنها وقتي دلتنگي بلکه هميشه حتي يه ذره هم که شده به سراغش بري و باهاش درد دل کني

و يادت باشه هيچ وقت پيوند چشاتو با آسمون قطع نکني !!!!!!!